Sneeuw - Heleen

Je was er niet toen ik op je wachtte. En ik zag er nog wel zo mooi uit.

Het sneeuwde witte stille vlokken. Zachtjes bleven ze even liggen op mijn hoofd waar ze al snel als druppels op verkenning gingen naar het einde van een haar. Als kleine glazen bolletjes vielen ze ver naar beneden. Uiteengespat op de stoep als het plotselinge einde van een hoopvolle gedachte.

Je had me moeten zien.